Actueel

 

“Het zou geweldig zijn als de beiaard in ere wordt gehouden”

Jazz-recensenten zijn het vrijwel allemaal eens met elkaar als het gaat om jazz-pianist Jeroen van Vliet. Een groot talent, een meester in de nuance: zo wordt de muzikant in een paar woorden getypeerd.

Op internet schrijft één van hen: “Na 60 minuten weet je wat de schoonheid van geïmproviseerde muziek betekent”. Op zijn website kondigt Van Vliet intussen een nieuw album aan van één van zijn jazz-ensembles, het Moon Trio. Het is het tweede album van de groep. “Met nieuwe composities, verschillende aanvullende elektronische apparatuur, MOON TRIO 2.0. De stukken zijn zeer specifiek van karakter, er is rust en een relaxte groove en vooral veel ruimte om te ervaren”, zo schrijft hij op zijn website over het nieuwe album.

Wie het CV leest van de in Rosmalen geboren Van Vliet (1965) kan ook alleen maar bewondering hebben voor de man die te horen was op tal van kleine en grote muziekpodia in de hele wereld. In Nederland speelde hij onder meer op het North Sea Jazzfestival, het Oerol Festival en in een groot aantal muziektheaters door het hele land heen. Een hoogtepunt in zijn muzikale carrière was het winnen van de belangrijkste Nederlandse jazz-prijs: de Boy Edgar prijs. Het was niet zijn eerste prijs. Al in 1985 won hij als 19-jarige tijdens het concours van het Middelsee Jazztreffen in Leeuwarden de solistenprijs, zijn allereerste prijs als jazz-muzikant.

In het CV van Van Vliet duiken verder ook namen op van andere grootheden uit de Nederlandse jazz-wereld, zoals  altsaxofinist Paul van Kemenade en jazz-trompetsist Eric Vloeimans. Het was Van Kemenade die in 1988 de kwaliteit in het spel van Van Vliet ontdekte. Het bezorgde de laatste een plek als pianist in het nieuwe kwintet van Van Kemenade. Voor beiden vormde dat bovendien het begin van een langdurige samenwerking.

De Stichting Vrienden van de Tilburgse Beiaard is kortom zeer verheugd met het feit dat een groot pianist als Van Vliet aan een leuke opdracht wilde meewerken: het schrijven van vrij werk voor de beiaardautomaat, dat de hele maand oktober te horen is.

Lees hier het interview met Jeroen van Vliet

Foto: Rens Horn

“Muziekinstrumenten hebben geen houdbaarheidsdatum”

Hij werd opgeleid tot accordeonist en was ooit dichter. In beide hoedanigheden trad hij ook op. Volgens eigen zeggen kwam hij er echter al snel achter dat hij liever iets creëert dan dat hij op het podium staat. Het was daarom dat hij zich ontwikkelde tot componist en interdisciplinair kunstenaar. De in Eindhoven geboren Merijn Bisschops (1981) heeft inmiddels een groot aantal kunstwerken op zijn naam staan, waarin verschillende disciplines, zoals tekst, beeld en geluid, onlosmakelijk met elkaar zijn verweven.

Wie foto’s van Bisschops bekijkt op de website van de kunstenaar ontdekt een schitterende, verstilde en bijna mythische wereld in het hoge noorden van Europa. De foto’s hebben volgens de maker ook allemaal iets muzikaals, waarbij de kleurrijke landschappen perfect aansluiten bij Bisschops’ muzikale werk dat door hemzelf in drie woorden wordt omschreven als  ‘pulserend, stuwend en mijmerend’. In de muziek van Bisschops klinkt vooral een filmisch geluid met als contrast een ongepolijste en eigenzinnige ritmiek.

Zijn werk was al te zien en te horen op muziek-en filmfestivals en verschillende musea, zoals het muziekfestival November Music, museum De Pont, het Van Abbemuseum, het EYE filmmuseum, het Theaterfestival Boulevard en het Museum Beeld en Geluid. Werk van de kunstenaar reisde bovendien de halve wereld rond: van Italië tot Taiwan. Ook de Stichting Vrienden van de Tilburgse Beiaard staat inmiddels op zijn lijst opdrachtgevers. Van Bisschops zijn in de maand oktober ieder weekend korte uurstukken te horen via de beiaardautomaat. Reden voor een kennismaking met deze allround kunstenaar.

Lees hier het interview met Merijn Bisschops

Malgosia Fiebig sluit September-concerten af

Komende zondag, op 22 september, sluit Malgosia Fiebig als laatste gastbeiaardier van Tilburg de September-concerten van dit jaar af. Fiebig geldt als een van de bekendste Nederlandse beiaardiers met als standplaatsen Utrecht en Nijmegen. Ze studeerde aan de Muziek Academie van Gdansk in Polen, alwaar zij haar Master of Music behaalde voor orgel en koordirectie. In 1999 werd ze de eerste na-oorlogse beiaardier van de St. Catharinakerk na zestig jaar stilte. Na twee jaar werd ze tevens benoemd tot beiaardier van de stadhuisbeiaard in het centrum van Gdansk. In 2004 verhuisde ze naar Nederland en behaalde een jaar later een Bachelor of Music in Carillon Performance met Arie Abbenes bij de Nederlandse Beiaardschool. Ze studeerde af als Master of Music in juni 2007.

In het concert zullen onder meer stukken te horen zijn Antonio Vivaldi en Gioachino Antonio Rossini. Van de laatste zal het bekende werk Guillaume Tell worden gespeeld. Aanvangstijdstip van het concert is ‘s middags om 15.00 uur.

Het programma ziet er als volgt uit:

1. Jacob van Eyck (C. 1590 – 1657)
Questa Dolce Sirena (bew. A. Abbenes); Amarilli Mia Bella (bew. A. Abbenes); Engels Nachtegaeltje (bew. A. Abbenes)
2. Antonio Vivaldi (1678 – 1741)
Concerto in b op. 3 no 10 RV 580 (bew. A. Abbenes)
Allegro; Largo – Larghetto; Allegro
3. Heinrich Ignaz Franz von Biber (1644 – 1704)
Sonata violino solo representativa (bew. A. Abbenes)
Allegro; Nachtigal; CuCu; Fresch; Die Henn & Der Hann; Die Wachtel; Die Katz; Musqetir Mars; Allemande
4. Baldassare Galuppi (1706 – 1785)
Sonata in C No. 57 (bew. L. ‘t Hart); Allegro; Andantino; Presto
5. J. J. Walther (1650 – 1717)
Sonata X – Imitatione del Cuccu (bew. A. Abbenes)
6. G.A. Rossini (1792-1868)
Guillaume Tell – Potpourri (bew. J. Callaerts/G. D’hollander)

Aanstaande zondag: Morricone-medley op Tilburgse beiaard

Aanstaande zondag, op 15 september, brengt Wim Van den Broeck, vaste beiaardier in de Belgische plaats Genk, onder meer werk van de bekende Italiaanse componisten Giuseppe Scarlatti en Ennio Morricone op de Tilburgse klokken. Scarlatti was behalve componist ook klavecinist en organist. Hij werd vooral bekend door zijn sonates voor klavier, die door hun stijl en technische eisen een belangrijke invloed hebben gehad op de Spaanse en Engelse klaviermuziek. Ennio Morricone kent het grote publiek vooral van zijn indrukwekkende film- en tv-scores, zoals de muziek voor Once Upon a Time in the West, Once Upon a Time in America en Inglourious Basterds. Van het werk van Morricone zal Wim Van den Broeck de medley Moments for Morricone ten gehore brengen in samenspel met zijn dochter Elien.

Het programma van het concert in de reeks September-concerten ziet er als volgt uit:

1. Offertoire La St. Louis – M. Corrette (1707-1795)
2. Concerto grosso 3 – A. Scarlatti (1660-1725)
Allegro; Largo; Allegro; Largo; Allegro
3. Ritornella – F. Devreese (1929)
4. Moments for Morricone – E. Morricone (1928)
Beiaard vierhandig, samen met Elien Van den Broeck
5. Sonate VII – J. B. Loeillet van Gent (1688-1720)
Largo; Allegro; Largo affetuoso; Giga allegro
6. Improvisatie over “Hertog Jan van Brabant”
Thema; Maestoso; Fuga; Scherzo; Finale

Binnenkort: eerste van vier septemberconcerten

Komende maand klinken de klokken van de Tilburgse beiaard weer, gekleurd door het melancholisch blauw van de septemberlucht. In totaal staan er vier concerten gedurende de maand gepland. De aftrap wordt verricht op zondag 1 september door stadsbeiaardier Carl Van Eyndhoven. Zijn speellijst ziet er als volgt uit:

1. Improvisatie over “September Song” – Kurt Weill (1900 – 1950)
2. Sonata in Bes (Preussische Sonaten, 1742) – Carl Philipp Emanuel Bach (1714-1788)
– Vivace
– Adagio
– Allegro assai
3. Hommage aan Michel Legrand (1932-2019) – Improvisatie over zijn bekenste thema’s
4. Fantasie Euryanthe – Carl Maria von Weber (1786-1826)
“Compositien voor het klokkenspel 1861 – Utrecht”
5. Regrets (Boston Waltz) – Johan Fr. Pala (1892 – 1972)
6. Intermezzo (1929) – Jef van Hoof (1886 – 1959)
7. Oh Cara Armonica – Introductie, thema & variaties – Fernando Sor (1778 – 1839)
(Il Flauto Magico – W.A. Mozart)
8. Improvisatie over bekende jazz standards:
If I Were A Bell, Someday My Prince Will Come, Ain’t Misbehaving