ACTUEEL

 

Lennaert Nijgh geëerd door Tilburgse beiaard

Volgende week woensdag zou de Nederlandse tekstschrijver Lennaert Nijgh 75 jaar geworden zijn. Hij was de vaste tekstschrijver van Boudewijn de Groot, voor wie hij vele liedjes schreef. De geschreven nalatenschap van Nijgh werd na zijn dood ondergebracht bij het Letterkundig Museum in Den Haag. Daar werden door zijn biograaf Peter Voskuil tussen agenda’s en stukjes voor de schoolkrant onder meer vijftien onbekende, nog nooit ten gehore gebrachte teksten gevonden. De Groot wilde ze niet gebruiken, waarna deze op muziek werden gezet door Frank Boeijen en Han Kooreneef voor een theatervoorstelling over Nijghs leven die in november 2017 was te zien.

Ter ere van Nijghs werken zal op 25 januari en 1 februari om 13.00 uur op veel Nederlandse beiaarden werk van Boudewijn de Groot klinken. Ook stadsbeiaardier Carl Van Eyndhoven heeft op die dagen nummers van De Groot op zijn playlist staan. Zie hieronder de lijst met nummers die Van Eyndhoven vrijwel zeker zal gaan spelen.

1) Jan Klaassen De Trompetter
2) Het land van Maas en Waal
3) Verdronken Vlinder
4) Canzone 4711
5) Als jij niet van me houdt
6) Apocalyps
7) Delirium
8) Ballade van de Vriendinnen van één nacht
9) Vrijgezel
10) Welterusten, Meneer de President!
11) Zuster Ursula

“De beiaard is een belangrijk element van onze identiteit als Tilburger”

Zijn eerste compositie voor saxofoon schreef hij tijdens zijn studie in Tilburg voor een studiegenoot, nu 22 jaar geleden. Compositieles kreeg de Tilburgse saxofonist en componist Andreas van Zoelen (1978) van Alexandre Hrisanide, volgens Van Zoelen een groot mens, waar hij veel van leerde, vooral wat de structuur van een compositie betreft. Tot zijn leermeesters behoort ook de in 2016 overleden Jan van Dijk, de man die naam maakte als musicus, componist en dirigent en als docent actief was aan het Brabants conservatorium. Van hem leerde hij vooral de importantie van het componeren van een melodie die rechtstreeks uit het hart komt. “Ik ben deze mentoren ongelooflijk dankbaar voor wat ze mij op mijn pad meegaven”, zegt hij terugblikkend op zijn studietijd.

In Duitsland zette Van Zoelen zijn studie als saxofonist voort bij Carina Raschèr, dochter van de saxofoonpionier Sigurd Raschèr. Van Zoelen speelde vervolgens alle grote solo’s uit het repertoire voor symfonieorkesten met orkesten als de Berliner Philharmoniker, onder de beroemde dirigent Sir Simon Rattle. Daarnaast werkte hij samen met beroemde musici als Stewart Copeland, bekend van de Britse band The Police, Daniel Kientzy en Markus Stockhausen.

Van Zoelens muzikale loopbaan bestaat inmiddels uit een vrij lange lijst hoogtepunten. Zo musiceerde hij ook bij het Beethoven Orchester in Bonn, het Brandenburgs Staats Symfonieorkest, het Noord Nederlands Orkest Groningen en het Limburgs Symfonie orkest onder chef Ed Spanjaard. In 2002 won hij zijn eerste grote prijs, de zogenaamde ‘Jacques de Leeuw’ Jong Top Talent prijs. Een bijzonder project op Van Zoelens CV is verder het inmiddels al vijftien jaar lopende muziekprogramma ‘l’Histoire du Sax’, waarvoor hij composities bij elkaar zocht uit alle fases van de saxofoonmuziek. Doel van het project is om het publiek deelgenoot te maken van een bijzondere muzikale reis door het verleden van het blaasinstrument.Zo speelde Van Zoelen oude themavariaties uit 1845, impressionistische klanken uit het begin van de 20e eeuw, salonmuziek uit de tijd van de Roaring Twenties, de kleurrijke muziek uit de jaren ’50 en de meest actuele muziek voor saxofoon die maar voor handen is. In een interview met deze site zegt hij over het betreffende project:

“Het publiek is tijdens zo’n avondvullend programma altijd enorm enthousiast. Het mooie aan het project is ook dat, naarmate mijn saxofooncollectie groter wordt, je steeds weer andere accenten kunt leggen en recente aanwinsten kunt delen met het publiek.”

Tegenwoordig is Van Zoelen hoofdvakdocent klassiek saxofoon aan de Tilburgse Academy of Music and Performing Arts en geldt hij als autoriteit op het gebied van de geschiedenis van zijn instrument. Zijn omvangrijke verzameling saxofoons bestaat intussen uit krap honderd oude saxofoons. Een boek dat hij schreef over de geschiedenis van de saxofoon in Nederland zou uitgroeien tot een standaardwerk onder beroepsgenoten. Voor de Stichting Vrienden van de Tilburgse Beiaard was Van Zoelens CV reden genoeg om de componist te vragen vrij werk te schrijven voor de Tilburgse beiaardautomaat.

Lees hier het interview met Andreas van Zoelen

FOTO: Felix Broede

Dit staat op de playlist voor ‘Vierkoningen’

Komende zondag, op 5 januari, zal het centrum van Tilburg weer volstromen met mensen voor de viering van Driekoningen of, beter gezegd, Vierkoningen! Een lange stoet kinderen, volwassenen en dieren zullen gezamenlijk door het centrum van de stad trekken. Tilburgse scholieren zullen daarbij symbolisch (als vierde koning) het kinderspeelgoed meedragen dat door zo’n 1600 scholieren is ingezameld voor leeftijdgenootjes afkomstig uit gezinnen die op of onder de armoedegrens moeten leven.

Ook de burgemeester en alle wethouders van Tilburg lopen mee in de optocht, die om 16.45 uur vertrekt vanaf de Heikese kerk en als eindpunt de kerk op de Heuvel heeft. De stoet die zondag door Tilburg trekt, heeft overigens een bijzondere moeder Maria in zijn midden. Tijdens een afsluitend cultureel programma in de Heuvelse kerk zal namelijk het pas moeder geworden Tilburgse gemeenteraadslid Linda Oerlemans de persoon van Maria spelen.

Stadsbeiaardier Carl van Eyndhoven zal op zijn beurt drie kwartier lang meer en minder bekende driekoningsliederen spelen op de beiaard, die vanaf 16.00 uur te horen zal zijn. Op de playlist van Van Eyndhoven staan onder meer Midden in de winternacht. Er is een kindeke geboren op aard, Nu zijt wellekome en Wij komen tesamen, liederen die vanaf 16.45 uur ook gezongen zullen worden door verschillende koren samen met het publiek.

“Ik wil ook voor de beiaardautomaat boeiende en muzikale muziek schrijven”

Hij is kampioen in het aanleveren van composities voor de Tilburgse beiaardautomaat. Fons Mommers (1947) schreef dit jaar – als vaste ‘invalkracht’ in het rijtje componisten dat werk schreef voor de automaat – weer meerdere korte en langere stukken. Alle composities kregen ook een titel mee. Zo konden Tilburgers onder meer luisteren naar een 1,5 minuut durend stuk met als prikkelende titel WRAP. Die titel verwees volgens Mommers inderdaad naar een hartig pannenkoekje, waarmee hij de ‘smeuïgheid’ van zijn compositie probeerde te onderstrepen. Met zijn nieuwste compositie, geschreven voor de huidige maand december, voltooide hij zijn kleine reeks opvallend melodieuze beiaardcomposities onder de titel ‘Reserved’.

Wie op de site LinkedIn naar de openbare pagina van de huidige voorzitter van de gemeentelijke beiaardcommissie surft, ontdekt ook een opmerkelijke loopbaan. Zo studeerde hij van 1965 tot 1975 filosofie en theologie en knoopte hij hier ook een studie piano aan het Tilburgse conservatorium aan vast. Na zijn studies werkte hij als wetenschappelijk medewerker aan de Tilburgse universiteit, eerst voor de afdeling filosofie aan de economische faculteit en enige tijd daarna aan de theologische faculteit.

Vanaf 1990 stortte hij zich echter fulltime op de muziek. Mommers ging weer componeren en pianospelen en werd lid van GENECO en de Vereniging van Componisten Noord-Brabant. In een interview met deze site zegt hij: “Muziek was intussen wel belangrijk voor mij geworden. Niet in de laatste plaats omdat ik betrokken raakte bij de oprichting van de VONK, een nieuw podium voor experimentele muziek, die we zelf schreven, improviseerden, organiseerden en uitvoerden.” Als pianist won hij ook enkele prijzen. Componeren deed hij verder voor allerlei instrumenten, maar ook voor kleinere en grotere bezettingen, vocaal werk en de beiaard. Anno 2019 treedt Mommers nog steeds met veel plezier en enthousiasme op. Zo is hij vaste pianist en componist van het naar hemzelf vernoemd kwartet Mommers4. Een van zijn recente projecten is getiteld ‘Miobi en het Monster’, een onder leiding van Mommers uitgewerkte muzikale voorstelling gebaseerd op een oud Egyptisch sprookje.

Lees hier het interview met Fons Mommers

Foto: Laurens Lammers

“Door de beiaard krijgt het stadsgewoel een sonore glans”

De Brabander Evert van Merode (1980) heeft wel wat studies en opleidingen op zijn naam staan. Zo studeerde hij piano aan het Fontys Conservatorium Tilburg en cultuurwetenschappen aan de Universiteit van Tilburg en volgde hij in Amsterdam lessen in compositieleer. Als kerkmusicus is hij actief in de Dominicusgemeente te Amsterdam. Tevens is hij dirigent van twee profane koren: in Utrecht bij het Gemengd Koor Nootabene en in Tilburg bij het Kleinkoor XingNu.

Van Merode geldt zonder twijfel als een van de meest actieve kerkmusici die Nederland rijk is. Piano en orgel spelen in kleine kerkgemeenschappen, een koor dirigeren, componeren voor grote koren en kleine amateurkoren: het kwam allemaal al eens op zijn pad. De afgelopen jaren componeerde hij voornamelijk werk voor koren, waaronder liturgische muziek. Ook schreef hij kamermuziek voor verschillende gezelschappen. Naast zijn activiteiten als dirigent en begeleider werd hij ook regelmatig gevraagd om solisten te begeleiden.

In een interview met deze site zegt hij over zijn werk als componist: “Misschien schrijf ik wel het liefst voor piano, omdat ik achter de piano al improviserend begin met het componeerproces. Maar het hangt uiteindelijk helemaal af van het doel van of de opdracht voor het stuk. Ik vind het heel leuk om werken voor koor te schrijven – niet in de laatste plaats omdat er koren zijn die het willen zingen.”

In het muzikale bestaan van Van Merode speelt ook de Stichting Muziek-Nu een belangrijke rol. De projecten van de stichting, die hij samen met een collega-musicus oprichtte, laten zien hoe kerkmuziek op een aantrekkelijke en hedendaagse manier is te presenteren. Een voorbeeld daarvan waren de zogenaamde Droomconcerten die de stichting organiseerde voor het ten gehore brengen van nieuwe muziek op een speelse en fantasievolle wijze. Het doel daarbij is vooral om de gangbare concertpraktijk op zijn kop te zetten.

Lees hier het interview met Evert van Merode

‘Klokkenroof’ in Tilburg dreigt voor de tweede keer

 

In het TijdLab is sinds woensdag 20 november een klokkeninstallatie te bezichtigen. Deze installatie is gemaakt door Werkgroep De Torenklok ter gelegenheid van Tilburg 75 jaar vrij.

Klokken van kerken, kloosters en kapellen hebben in de Tilburgse geschiedenis een belangrijke rol gespeeld. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er veel klokken geroofd. Hoewel er na de oorlog een flink aantal is teruggeplaatst, dreigt er voor de tweede keer een ‘klokkenroof’ omdat kerken verdwijnen en de klokken een ‘bronswaarde’ hebben.

Sinds 2016 zet Werkgroep De Torenklok zich in om de luidklokken in Tilburg en omstreken op een positieve manier onder de aandacht te brengen. Dat doet de werkgroep onder andere door het organiseren van seculiere luidingen, het geven van adviezen, voorlichting en rondleidingen. Ook het inventariseren van het klokkenbestand en het zo goed mogelijk in stand houden van dit klinkend erfgoed hoort daarbij.

Foto: Regionaal Archief Tilburg

“Ik heb helemaal niets met schlagers of muziek van UB40”

Recensenten vergeleken het werk van de Tilburgse gitarist en componist Frank Crijns (1960) met dat van muzikale grootheden als Brian Eno en Frank Zappa. Vooral over de vergelijking met de laatste, de man met dezelfde voornaam, valt veel te zeggen. Crijns zelf is er in elk geval zeer vereerd mee. Net als wijlen Zappa is Crijns een opvallend eigenzinnige muzikant en componist die dankzij de freejazz-invloeden van Zappa voortdurend aan het experimenteren en improviseren is. Over zijn muziek zei de Tilburger ooit in een interview: “Het gaat bij mij altijd om ritme, gelaagdheid en pulse. Ik hou namelijk van actie.”

Als muzikant en componist werkte hij samen met muzikanten als Fred Frith, Elliott Sharp, Tim Hodgkinson, Pavel Fajt en de Tilburgse muzikant Jacques Palinckx. Componeren doet hij al sinds 1985, het jaar waarin hij nog op de muziekschool in Tilburg zat in het compositieklasje van muziekdocent Henk Stoop. In hetzelfde klasje zaten ook andere Tilburgse componisten in opleiding, waaronder Jacq Palinckx, Frans Kerkhofs en Fons Mommers. Na de muziekschool ging hij naar het conservatorium, niet in Tilburg, maar in Rotterdam, alwaar het muziekonderwijs beter aansloot bij zijn achtergrond van free-jazz en natuurlijk Frank Zappa.

Zijn oeuvre bestaat inmiddels uit ruim tachtig composities. Componeren betekent voor Crijns tegenwoordig vooral zichzelf opsluiten. In een interview zei hij hierover: “Ik moet me als het ware onder een kaasstolp plaatsen. Wát ik ga schrijven hangt van de latere uitvoerders af en ook waardoor ik ben geïnspireerd. Componeren is voor mij zestig procent weggooien. Het is of niet goed genoeg of niet interessant genoeg. Het gaat bij mij altijd om ritme, gelaagdheid en pulse. Ik hou namelijk van actie.” Dat alles is voor de Stichting Vrienden van de Tilburgse Beiaard reden genoeg om Crijns vrij werk voor de beiaardautomaat te laten componeren voor de maand november. En, om hem nader aan de tand te voelen over zijn werk als muzikant en componist.

Lees hier het interview met Frank Crijns

Frank Crijns op de gitaar

“Ik wil de beiaardautomaat als Sanne laten klinken”

Ze is een gevierd zangeres met een fluwelen stem en een buitengewoon gevoel voor jazz. Sanne Rambags (1994), geboren te Goirle, groeide op in een muzikaal gezin, waar muziek klonk van grote Amerikaanse sterren die mede de basis legden voor Sannes improvisatietalent, haar muzikaliteit en de behoefte aan subtiele stiltes daarin. In haar bio op internet stelt de zangeres en componiste dat ze haar luisteraars wil ‘bewegen’ op haar eigen weloverwogen en zeer persoonlijke manier. Ze gebruikt haar stem om haar diepste gevoelens vrij te uiten, zonder grenzen, in interactie met haar collega-muzikanten, lezen we in de bio.

Rambags deed er ook alles aan om haar droom om zangeres te worden te kunnen verwezenlijken. Ze nam initiatieven en risico’s en leerde van ervaren en inspirerende muzikanten. Door zichzelf bloot te geven, werd ze bijvoorbeeld gezien door Martin Fondse, de dirigent en artistiek directeur van het Nationaal Jeugd Jazz Orkest van Nederland. Ondertussen voltooide ze in 2017 in Tilburg een Bachelor of Music in Jazz Studies (richting: Vocal Performance) aan de Academy of Music and Performing Arts (AMPA). Het was ook tijdens haar studie dat ze de muziek van zangeres Susanne Abbuehl ontdekte onder wie ze zou studeren in Luzern. De zangeres won verder al een belangrijke prijs, de Edison Jazz/World, die ze eerder dit jaar in ontvangst mocht nemen. Die prijs kreeg ze voor het album Listen To The Sound Of The Forest, dat ze maakte samen met pianist Sjoerd van Eijck en trompettist Koen Smits onder de naam Mudita.

Inmiddels maakte Rambags drie tijdloze albums, met het prijswinnende album als de opvallendste en meest betoverende plaat, die volgens de deskundigen ver buiten de grenzen van het veilige muzieklandschap treedt. Het verzoek van de Stichting Vrienden van de Tilburgse Beiaard om voorslagen voor de maand november te maken, zag Rambags als een kans om een groter publiek een ‘positieve intentie’ te laten horen via muziek.

Lees hier het interview met Sanne Rambags

Foto: Pieter Rambags

Oude bladmuziek voor carillon duikt op bij Tilburgse componist

Wat doe je als je thuis de kamer aan het opruimen bent en je vindt oud materiaal terug dat ooit in het bezit was van de Tilburgse beiaardcommissie? Je verzamelt de spullen en geeft ze weer terug aan de commissie. Dat was wat de Tilburgse pianist, componist en oud-muziekdocent Henk Stoop onlangs deed na de vondst van de papieren, waaronder naast bladmuziek uit de jaren tachtig (en ouder) ook een kleine hoeveelheid drankrekeningen afkomstig van de Tilburgse brasserie Anvers op de Oude Markt, al jaren de vertrouwde vergaderplek van de commissieleden.

De spullen werden inmiddels doorgegeven aan stadsbeiaardier Carl Van Eyndhoven, die niet precies weet wat er mee aan te vangen. “Het zijn geen stukken om nu nog een keer te spelen”, zegt hij. Commissielid Fons Mommers weet meer over de herkomst van de bladmuziek. Een bijzondere vondst is volgens hem de bladmuziek met als motto ‘Als de groote klokke luidt’ afkomstig van de Tilburgse componist Jo Sporck. “Samen met Henk Stoop schreef Sporck de eerste stukken voor de beiaardautomaat”, zegt hij. “De teruggevonden compositie was een inzending van een wedstrijd carillonmuziek voor Brabantse componisten in 1986. Die wedstrijd werd gewonnen door Jo Sporck. De vermaarde componist Daan Manneke uit Breda eindigde als tweede. De compositie van Sporck was nadien lange tijd zoek, maar is nu dus weer opgedoken.”

Teruggevonden werd ook een bijzonder werk van Sjef van Balkom uit 1968. “Van Balkom schreef een stuk voor een septet bestaande uit drie trompetten, drie trombones en een beiaard. Dat stuk had voor de tijd waarin het verscheen heel veel nieuwswaarde. Het was een ongehoorde compositie in die speciale bezetting.” Wat de drankrekeningen betreft zegt Mommers lachend: “Er werd in Anvers flink geschonken. Dat blijkt wel uit de hoeveelheid teruggevonden rekeningen.”

De teruggevonden bladmuziek.

Stadsbeiaardier speelt Glenn Miller

Aanstaande zondag is het precies 75 jaar geleden dat Tilburg werd bevrijd. Die gebeurtenis vormt de aanleiding voor een groot aantal evenementen en muzikale optredens gedurende een week lang in heel Tilburg, waaronder een speciaal concert van de Tilburgse stadsbeiaardier Carl Van Eyndhoven.

Komende zondag zal de binnenstad van Tilburg in het teken staan van het militaire deel van de viering. Dat betekent een flinke tour aan voertuigen en een grote taptoe dwars door het centrum. In totaal doen er 150 ‘Keep them Rolling’-voertuigen mee aan de tour. De taptoe, een militaire en muzikale show, bestaat uit maar liefst negen Pipe Bands en twee fanfares, waaronder fanfare ‘Bereden Wapens’. Tijdens de route door de stad worden er bevrijdingsvlaggetjes uitgereikt aan het publiek om de rijders welkom te heten.

Deelnemers aan de tour en taptoe door de stad zullen zich om 13.30 uur opstellen vanaf de Burgemeester Brokxlaan tot aan het NS Plein. Om 14.30 uur gaat de stoet rijden door de binnenstad waarbij op De Heuvel het defilé wordt afgenomen. Op hetzelfde moment zal in de Spoorzone de Regionale Veteranendag plaatsvinden.

Rond 16.00 zal het bekende militaire trompetsignaal Last Post te horen zijn en zullen twee minuten stilte in acht worden genomen. Het einde van het signaal zal het startschot vormen van het speciale concert dat vanaf 16.02 uur gegeven zal worden door de Tilburgse beiaardier.

Van Eyndhoven: “Ik vang mijn programma aan met Imagine van John Lennon, een ‘iconisch nummer’ met een duidelijke boodschap: ‘Imagine all the people, Living life in peace’. Daarna volgt een improvisatie over evergreens uit de Tweede Wereldoorlog. Denk aan nummers van artiesten als The Andrew Sisters of Marlène Dietrich. Tot slot zal ik nog een improvisatie spelen met daarin overbekende nummers van The Glenn Miller Band.”

Zie hier het programma van het speciale zondagconcert

“Het zou geweldig zijn als de beiaard in ere wordt gehouden”

Jazz-recensenten zijn het vrijwel allemaal eens met elkaar als het gaat om jazz-pianist Jeroen van Vliet. Een groot talent, een meester in de nuance: zo wordt de muzikant in een paar woorden getypeerd.

Op internet schrijft één van hen: “Na 60 minuten weet je wat de schoonheid van geïmproviseerde muziek betekent”. Op zijn website kondigt Van Vliet intussen een nieuw album aan van één van zijn jazz-ensembles, het Moon Trio. Het is het tweede album van de groep. “Met nieuwe composities, verschillende aanvullende elektronische apparatuur, MOON TRIO 2.0. De stukken zijn zeer specifiek van karakter, er is rust en een relaxte groove en vooral veel ruimte om te ervaren”, zo schrijft hij op zijn website over het nieuwe album.

Wie het CV leest van de in Rosmalen geboren Van Vliet (1965) kan ook alleen maar bewondering hebben voor de man die te horen was op tal van kleine en grote muziekpodia in de hele wereld. In Nederland speelde hij onder meer op het North Sea Jazzfestival, het Oerol Festival en in een groot aantal muziektheaters door het hele land heen. Een hoogtepunt in zijn muzikale carrière was het winnen van de belangrijkste Nederlandse jazz-prijs: de Boy Edgar prijs. Het was niet zijn eerste prijs. Al in 1985 won hij als 19-jarige tijdens het concours van het Middelsee Jazztreffen in Leeuwarden de solistenprijs, zijn allereerste prijs als jazz-muzikant.

In het CV van Van Vliet duiken verder ook namen op van andere grootheden uit de Nederlandse jazz-wereld, zoals  altsaxofinist Paul van Kemenade en jazz-trompetsist Eric Vloeimans. Het was Van Kemenade die in 1988 de kwaliteit in het spel van Van Vliet ontdekte. Het bezorgde de laatste een plek als pianist in het nieuwe kwintet van Van Kemenade. Voor beiden vormde dat bovendien het begin van een langdurige samenwerking.

De Stichting Vrienden van de Tilburgse Beiaard is kortom zeer verheugd met het feit dat een groot pianist als Van Vliet aan een leuke opdracht wilde meewerken: het schrijven van vrij werk voor de beiaardautomaat, dat de hele maand oktober te horen is.

Lees hier het interview met Jeroen van Vliet

Foto: Rens Horn

“Muziekinstrumenten hebben geen houdbaarheidsdatum”

Hij werd opgeleid tot accordeonist en was ooit dichter. In beide hoedanigheden trad hij ook op. Volgens eigen zeggen kwam hij er echter al snel achter dat hij liever iets creëert dan dat hij op het podium staat. Het was daarom dat hij zich ontwikkelde tot componist en interdisciplinair kunstenaar. De in Eindhoven geboren Merijn Bisschops (1981) heeft inmiddels een groot aantal kunstwerken op zijn naam staan, waarin verschillende disciplines, zoals tekst, beeld en geluid, onlosmakelijk met elkaar zijn verweven.

Wie foto’s van Bisschops bekijkt op de website van de kunstenaar ontdekt een schitterende, verstilde en bijna mythische wereld in het hoge noorden van Europa. De foto’s hebben volgens de maker ook allemaal iets muzikaals, waarbij de kleurrijke landschappen perfect aansluiten bij Bisschops’ muzikale werk dat door hemzelf in drie woorden wordt omschreven als  ‘pulserend, stuwend en mijmerend’. In de muziek van Bisschops klinkt vooral een filmisch geluid met als contrast een ongepolijste en eigenzinnige ritmiek.

Zijn werk was al te zien en te horen op muziek-en filmfestivals en verschillende musea, zoals het muziekfestival November Music, museum De Pont, het Van Abbemuseum, het EYE filmmuseum, het Theaterfestival Boulevard en het Museum Beeld en Geluid. Werk van de kunstenaar reisde bovendien de halve wereld rond: van Italië tot Taiwan. Ook de Stichting Vrienden van de Tilburgse Beiaard staat inmiddels op zijn lijst opdrachtgevers. Van Bisschops zijn in de maand oktober ieder weekend korte uurstukken te horen via de beiaardautomaat. Reden voor een kennismaking met deze allround kunstenaar.

Lees hier het interview met Merijn Bisschops